Eenmaal gesetteld in Budapest en Tiszaszentimre besluit ik om mijn Tinder-app weer maar eens aan te zetten. Alleen is immers ook maar alleen. Het openbare leven ligt vanwege de COVID goeddeels plat, dus dan maar contacten maken met Tinder. Ik Málaga heb ik daar immers ook leuke contacten gehad.
Na eindeloos swipen en zo af en toe ’n date, ontmoet ik op 8 augustus Szilvia. De eerste date hebben we op het terras van Mai Manó Kávézó in de Nagymező utca. Op loop afstand van de Székely Mihály utca en ook op loopafstand van Szilvia. Naar later bleek eigenlijk gewoon halverwege. Voor alle twee 5 minuten lopen.
Na de eerste date, volgt de tweede en de derde :-).
Voor Szilvia was de eerste test hoe ‘Hongaars’ ik wel niet was door me mee te nemen naar een concert van Budapest Bár. En muziekgezelschap die Hongaarse muziek ten gehore brengt in een eigen jasje. Laten we zeggen een elixer van Hongaarse cultuur en taal, toegediend gedurende een 2 uur durend concert. Verbazingwekkend heb ik de test goed doorstaan. Het was een érg leuk concert en diverse nummers wist ik ook nog eens te herkennen. Wat dat betreft was ik ‘geslaagd’.
Wat we op dat moment nog niet wisten, was dat ik me de andere dag wat ziekjes, wat koortsig zou voelen. COVID ging immers nog rond en als je dat had, dan kon het wel eens fout met je aflopen. Omdat ik in Tiszaszentimre meer zelfvoorzienend ben en makkelijker hulp van buitenaf kan inroepen, besluit ik naar Tiszaszentimre te gaan. De symptomen zetten daar gelukkig niet door, maar de schrik zit er goed in. Dat wordt gelukkig ’n week later weggenomen doordat de COVID test negatief was. Ik had dus geen COVID en ik kon weer gaan en staan waar ik wilde.
Szilvia’s eerste indruk was dat ik moederziel alleen en totaal verlaten door iedereen in Tiszaszentimre zat. Dat beeld werd snel ontkracht doordat ik van de ene naar de andere afspraak moest en er weinig tijd was om te bellen. Daarop heb ik haar uitgenodigd om naar Tiszaszentimre te komen. De eerste keer moest ze dus in haar uppie naar het platteland komen.
De COVID tijd hebben we samen afwisselend doorgebracht in Budapest en Tiszaszentimre en samen ’n hoop dingen gedaan. Allerlei plaatsen bezocht, vrienden ontvangen en opgezocht, samen gewerkt. Kortom samen een leven in Hongarije opgebouwd. Lied en leed gedeeld. Maar altijd plezier en altijd samen.